Browsing Category: #TDF20

TDF20 – Αφιέρωμα «Το ’68 πέρα από το ’68»

Αφιέρωμα «Το ’68 πέρα από το ’68»

Χρονιά-κλειδί του 20ου αιώνα, το 1968 γέννησε επαναστάσεις, συγκρούσεις, όνειρα, απογοητεύσεις και ελπίδες, με βασικούς σταθμούς την εξέγερση στη Γαλλία τον Μάιο και την Άνοιξη της Πράγας. Μισό αιώνα μετά, το επετειακό 20ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης επιστρέφει στην κρίσιμη εκείνη χρονιά και αποκαλύπτει ελάχιστα γνωστές εξεγέρσεις ανά τον κόσμο μέσα από το αφιέρωμα «Το ’68 πέρα από το ‘68» που παρουσιάζει 7 συγκλονιστικά ντοκιμαντέρ παραγωγής από το 1968 έως το 2017.

Continue Reading

TDF20: Αφιέρωμα Ανιές Βαρντά και ταινία έναρξης

 

«Στις ταινίες μου πάντα ήθελα να κάνω τους ανθρώπους να δουν σε βάθος.

Δεν θέλω να δείξω πράγματα, αλλά να τους δώσω την επιθυμία να δουν»
~Ανιές Βαρντά

Με μεγάλη χαρά το επετειακό 20ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τιμά φέτος με ένα ξεχωριστό αφιέρωμα μια αεικίνητη πρωτοπόρο των εικόνων, η οποία άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε σινεμά: τη θρυλική σκηνοθέτιδα Ανιές Βαρντά.

Continue Reading

Βίαιο ξύπνημα από το Αμερικανικό Όνειρο

Πολύ πριν την εποχή Τραμπ, η απατηλή λάμψη του αμερικανικού ονείρου διαλυόταν σα σκόνη μπροστά στους αγώνες των εργατών, στην υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου και των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη νέα γη της Επαγγελίας. Η κάμερα της Μπάρμπαρα Κοπλ ήταν εκεί για να καταγράψει, να αποδομήσει, να καταγγείλει, να δώσει φωνή στους ανυπεράσπιστους. Κέρδισε δυο Όσκαρ (για τα ντοκιμαντέρ «Harlan County U.S.A.» και «American Dream») και μια θέση στους καλύτερους ντοκιμαντερίστες του σήμερα. Το παρακάτω κείμενο της κριτικού κινηματογράφου Marjorie Baumgarten (The Austin Chronicle 15/5/1992, μετάφραση Ζωή-Μυρτώ Ρηγοπούλου από την έκδοση του 9ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης) μας ταξιδεύει πίσω στο ’70, το ’80, στην πολιτική Ρίγκαν, στη μεγάλη απεργία της Hormel και στον τρόπο της Κοπλ να είναι παρούσα, και ταυτόχρονα αποστασιοποιημένη τόσο, όσο επιτάσσει η ανεξάρτητη φωνή του δημιουργού.

Continue Reading

Κινηματογραφώντας τον πόνο του άλλου

Η νονά του αμερικανικού ανεξάρτητου σινεμά Τζούλια Ράιχαρτ (Julia Reichert) δεν διαχωρίζει τον ανθρώπινο από τον πολιτικό παράγοντα στα ντοκιμαντέρ της. Αλληλεπιδρούν, διαμορφώνοντας κάθε μέρα έναν νέο κόσμο, τον οποίον η σκηνοθέτιδα αιχμαλωτίζει κι ύστερα επαναδιατυπώνει μέσα από τα ευφυή, μεταμορφωτικά μοντάζ της. Δίπλα της, στην τέχνη και τη ζωή, ο Στίβεν Μπόγκναρ, με τον οποίον έχουν συνυπογράψει ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους, όπως το εμβληματικό, βραβευμένο με Emmy ντοκιμαντέρ «Ένα λιοντάρι στο σπίτι», το χρονικό της άνισης μάχης πέντε παιδιών και των οικογενειών τους με τον καρκίνο. Στη δύναμη αυτής της συγκλονιστικής ταινίας επικεντρώνεται το επόμενο κείμενο του συγγραφέα Michael Koresky (cinema-scope.com, μετάφραση Ελπίδα Καλλιντέρη από την έκδοση του 9ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης)

Continue Reading

Το μανιφέστο του ντοκιμαντερίστα

Ο Πίτερ Ουιντόνικ ανέπνεε ντοκιμαντέρ. Σκηνοθέτης, παραγωγός, συγγραφέας, προγραμματιστής, σύμβουλος, μέντορας. Σε 60 χρόνια ζωής και 35 χρόνια καριέρας συμμετείχε σε περισσότερες από 100 ταινίες και πρότζεκτ. Με βάση το Μόντρεαλ, ταξίδευε ακατάπαυστα στον κόσμο, προσφέροντας γενναιόδωρα τις γνώσεις του γύρω από το ντοκιμαντέρ. Οι άνθρωποι του φεστιβάλ συνδέθηκαν στενά μαζί του. Ήταν ένας πραγματικός φίλος του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Ως ελάχιστο φόρο τιμής η διοργάνωση έδωσε το όνομά του στο βραβείο κοινού για ξένη παραγωγή. Μοιραζόμαστε μαζί σας το μανιφέστο και πιστεύω του, έναν οδηγό για όποιον επιθυμεί να γίνει ντοκιμαντερίστας (δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Point of View την άνοιξη του 2007 τχ. 65.)

Continue Reading