All posts by Ifigeneia Konstantinidou

Ο Άγγελος

THE ANGEL

MIA ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ PEDRO ALMODOVAR
ηΒασισμένη σε αληθινή ιστορία.

Buenos Aires, 1971. O Carlitos είναι ένας νεαρός που μοιάζει με αστέρα του σινεμά: γλυκό πρόσωπο, ξανθές μπούκλες και απαράμιλλο στυλ. Από μικρός ζήλευε τα πράγματα που είχαν οι άλλοι, στην εφηβεία του όμως φανερώνει την πραγματική του φύση: γίνεται κλέφτης.  Όταν συναντά στο σχολείο του τον Ramon, ο Carlitos γοητεύεται και κάνει ό,τι μπορεί για να του τραβήξει την προσοχή. Μαζί θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι παρανομίας, έρωτα και καταστροφής. Οι δολοφονίες μοιάζουν σα φυσική κατάληξη της πορείας του, ώσπου ο Carlitos θα συλληφθεί.

Continue Reading

A R C T I C

Ένας άνδρας παγιδεύεται στην καρδιά της Αρκτικής μετά την πτώση του αεροπλάνου του. Προσπαθεί να επιβιώσει κατασκευάζοντας το δικό του καταφύγιο, κάνει τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να βρει τροφή, αλλά και να αποφύγει τους κινδύνους που προκύπτουν, ενώ την ίδια στιγμή δεν παραλείπει να στέλνει σήματα SOS, ελπίζοντας σε διάσωση. Ο ήρωάς μας πρέπει να αποφασίσει αν θα παραμείνει στην ασφάλεια του καταφυγίου του ή αν θα αναζητήσει ενδεχόμενη σωτηρία στο άγνωστο και εξαιρετικά αντίξοο περιβάλλον της Αρκτικής.
Continue Reading

Η Συνήγορος πάει #Oscars2020

Στη μεγάλη βραδιά της απονομής των βραβείων του 21ου ΦΝΘ, ο Χρυσός Αλέξανδρος δόθηκε στη Συνήγορο των Ρέιτσελ Λι Τζόουνς & Φιλίπ Μπελές (Ισραήλ – Καναδάς – Ελβετία) ενώ το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής κέρδισε ο Ταξιδιώτης του μεσονυχτίου του Χασάν  Φαζιλί (ΗΠΑ – Κατάρ – Καναδάς – Ηνωμένο Βασίλειο).  

Continue Reading

Κατασκευάζοντας το «διαφορετικό» και το «όμοιο»

To 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης επιχειρεί φέτος μια βαθιά κατάδυση στην ουσία των κοινωνικοπολιτικών θεμάτων που σχετίζονται με την queer κοινότητα και τις διεκδικήσεις της. Δέκα ταινίες που διαγωνίζονται για το αντίστοιχο βραβείο βάζουν σε πρώτο πλάνο και αποδομούν, με τον τρόπο τους, μια σειρά από ιδέες-πολιτισμικές κατασκευές περί αρρενωπότητας, θηλυκότητας, «φυσιολογικού» και «αφύσικου», «κανονικού» και «μη κανονικού». Η στιγμή είναι κατάλληλη για να αναρωτηθούμε κατά πόσο η κοινωνία μας έχει πετύχει την υπέρβαση των περιορισμών και των αγκυλώσεών της.

Continue Reading

Πολιτικώς ορθό hashtag γυναίκα

της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Αν το πολιτικώς ορθό είχε πρόσωπο, πώς θα έμοιαζε; Κάτι που σήμερα είναι πολιτικώς ορθό αύριο μπορεί να μοιάζει ξεπερασμένο, μεθαύριο προσβλητικό. Τα εργαλεία εξελίσσονται, τα πανό μεταμορφώνονται σε hashtags, η ρητορική αλλάζει, χιλιάδες μάχες γύρω μας, αμφίρροπες, παθιασμένες, μας ζητούν να πάρουμε θέση: τη «σωστή» θέση. Αλίμονο αν βρεθεί κάποιος στο λάθος στρατόπεδο. Αλίμονο αν αρθρώσει άποψη ενάντια στο πολιτικώς ορθό. Πέντε ντοκιμαντέρ που προβάλλονται στο φετινό φεστιβάλ μάς υπενθυμίζουν πόσο ανώδυνο είναι να κρίνεις εκ του ασφαλούς και πόσο γενναίο να παριστάνεις τον ατρόμητο σε μια άνιση μάχη. Την ατρόμητη, για να είμαστε ακριβείς.

Continue Reading

Gustav Deutch

  • “Δεν υφίσταται βαρετή εικόνα. Απλώς υπάρχουν σκηνές που δεν προορίζονται για το κοινό.”
  • “Τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει η ποιότητα της κινηματογράφησης, όχι η ποιότητα της εικόνας.”
  • “Είναι σχεδόν ποιητικό, μία ταινία είναι αλλόκοτη κατά κάποιο τρόπο επειδή παριστάνει ότι πρόκειται για αληθινή ζωή, αλλά παραμένει αλλόκοτη.”
  • “Πρέπει να εμπιστεύεσαι ότι η ταινία θα μιλήσει από μόνη της.”
  • “Οι παραγωγοί μπορούν να αλλάξουν τίτλους και οπτικές, αλλά o κινηματογράφος θα είναι πάντα τέχνη.”
  • “Εάν προσπαθήσεις να δουλέψεις σύμφωνα με τους κανόνες του Έντουαρντ Χόπερ είναι σουρεαλιστικό, επειδή είναι ζωγράφος. Η πρόθεση ήταν να δημιουργήσουμε μια ταινία σε στυλ πίνακα.”
  • “Όταν προσπαθείς να γυρίσεις όσα περισσότερα πλάνα μπορείς, δεν σέβεσαι τις εικόνες. Δε μιλάω για αισθητική. Πρέπει να σέβεσαι την κάθε σκηνή ξεχωριστά. Εάν έχεις 600 από αυτές δεν είναι δυνατόν να τις σεβαστείς όλες.”  
  • “Ένας καλλιτέχνης που δεν εξελίσσεται και δεν εξερευνά δεν είναι ενδιαφέρων για εμένα. Γι’ αυτό το λόγο, το αγαπημένο μου κίνημα είναι το Bauhaus.”
  • “Οι ταινίες και η αρχιτεκτονική έχουν πολλά κοινά. Έχεις μία ιδέα, την σχεδιάζεις και χρειάζεται 3-4 χρόνια για να ολοκληρωθεί. Το ίδιο γίνεται και με τις ταινίες.”
  • “Δημιουργώ ένα καινούριο νόημα που δεν υπήρχε πριν, συνδυάζοντας εικόνες και δημιουργώντας μία νέα ιστορία.”
  • “Η Ιστορία απαρτίζεται από ιστορίες καθημερινών ανθρώπων. Και οι άνθρωποι αντανακλούν την εποχή στην οποία ζούνε.”
  • “Μαθαίνω πολλά από ερασιτέχνες κινηματογραφιστές. Κινηματογραφούν με τον τρόπο που βλέπουν και μαθαίνουν να βλέπουν όπως κινηματογραφούν.”
  • “Ο ιδανικός θεατής είναι όσο περιπετειώδης είμαι κι εγώ.”
  • “Η βιομηχανία σημαίνει πως δεν βλέπεις τις ταινίες ως τέχνη. Οι ταινίες είναι τέχνη. Από τον πρώτο καιρό η βιομηχανία προσπαθεί να απομακρύνει τις ταινίες από την τέχνη. Πρέπει να ξεφύγεις από αυτό.”
  • “Ένας καλλιτέχνης που δεν αναζητά νέες ιδέες δεν μου προκαλεί ενδιαφέρον.”
  • “Οι σπουδές μου στην αρχιτεκτονική με έχουν βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό στις ταινίες μου. Αρχικά, σχεδιάζεις την ιδέα σου και μέσα σε 2-3 χρόνια την υλοποιείς.”
  • “Χρειάζεται να κατανοείς τους συνεργάτες σου και να δεχτείς ότι έχουν δικαίωμα να πουν όχι.”
  • “Στις ταινίες μου, προτιμώ να προσδώσω νέο νόημα σε κάτι. Ψάχνω για κάτι που οι άλλοι δεν έχουν δει.”
  • “Δεν παρατηρώ απλώς τις προσωπικές ζωές των ανθρώπων, αλλά την ιστορία πίσω από αυτές.”
  • “Πρέπει να κινηματογραφείς με τον τρόπο που παρατηρείς και να μάθεις να παρατηρείς με τον τρόπο που κινηματογραφείς.”
  • “Μαθαίνουμε πολλά για την τεχνική και για το πώς να χρησιμοποιούμε ένα κινητό τηλέφωνο σε μικρή ηλικία, αλλά όχι για την δύναμη της εικόνας.”
  • “Δεν είναι δυνατόν να κινηματογραφήσεις εκπληκτικά έργα ζωγραφικής από μία αφελή οπτική γωνία.”
  • “Καθώς παρακολουθείς ταινίες, μαθαίνεις πολλά για τους ανθρώπους που κρύβονται πίσω από τις κάμερες.”
  • “Συνεργάζομαι με ανθρώπους που γνωρίζουν τις ταινίες τους απ’ έξω κι ανακατωτά.”
  • “Μια ταινία με επιστημονική θεματική δεν αποκλείεται να γεννά συναισθήματα στους θεατές.”
Continue Reading

Η δυτική ψευδαίσθηση του ανώτερου δίποδου

Η σχέση του ανθρώπου με τα άλλα ζώα διατρέχει τον κορμό του 21ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: το πρόγραμμα, ένα μεγάλο αφιέρωμα, την car te blanche στον Λούι Ψυχογιό, μια ανοιχτή συζήτηση. Σε αυτή τη σχέση εστιάζει και ένα βιβλίο σε επιμέλεια της  καθηγήτριας Κοινωνιολογίας στο  Πάντειο Πανεπιστήμιο Άννας Λυδάκη. Τίτλος του, Ο άνθρωπος και τα άλλα ζώα (εκδόσεις Παπαζήση). Ο κοινός προβληματισμός και η ανησυχία για το ανεξέλεγκτο ανθρώπινο είδος, που μοιάζει να κάνει κατάχρηση της οργουελικής δυστοπικής σύλληψης πως «όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα», ανοίγουν φέτος έναν δύσκολο αλλά αναγκαίο διάλογο. Στο πλαίσιο αυτού του διαλόγου ζητήσαμε από την Άννα Λυδάκη να τοποθετηθεί και να εκφράσει τις απόψεις της.

Μέχρι και το πιο μικρό από τα όντα έχει έναν ήλιο στα μάτια.

Α. Πόρτσια (Φωνές, μτφ. Β. Λαλιώτης, Ίνδικτος)

Continue Reading

Σε μια κόλλα χαρτί

Του Γιάννη Σμοίλη

Πώς ελίσσεται το τέρας της γραφειοκρατίας; Με ποιους τρόπους ο κρατικός μηχανισμός τυλίγει τους ανθρώπους και τις ζωές τους σε «μια κόλλα χαρτί»; Απολαύστε με δωρεάν είσοδο ένα ξεχωριστό αφιέρωμα με πέντε ταινίες που κοιτούν κατάματα το «τέρας» κι αποφασίζουν να αναμετρηθούν μαζί του. Πέντε ντοκιμαντέρ για ανθρώπους, δράσεις, εγχειρήματα που αψηφούν καταπιεστικές δομές κι επιμένουν, κόντρα σε όλα, να ανοίγουν μια χαραμάδα στην ελπίδα. Και όχι μόνο «στα χαρτιά»…

Continue Reading

Tiny Shoulders

Βαδίζοντας προς τα εξηκοστά της γενέθλια, η πασίγνωστη Barbie έχει υπάρξει fashion icon, pop culture φαινόμενο, αλλά και στόχος έντονης κριτικής. Ωστόσο, η ομάδα στην καρδιά της Mattel που έχει αναλάβει την επικίνδυνη αποστολή να ανανεώσει το image της, δεν είναι αυτή που φαντάζεστε. Με επικεφαλής μια queer σχεδιάστρια με φεμινιστικές καταβολές, η ομάδα πίσω από την Barbie αντιμετωπίζει το ένα εμπόδιο μετά το άλλο, καθώς τα πιστεύω τους έρχονται σε σύγκρουση με το ένοχο παρελθόν της κούκλας που πρέπει να αλλάξουν. Το «Μέση Δαχτυλίδι: H Μπάρμπι Αλλιώς» δεν είναι απλά ένα διασκεδαστικό ντοκιμαντέρ, αλλά κι ένα απρόσμενα ενημερωτικό ταξίδι στην ιστορία της πιο δημοφιλούς κούκλας στον κόσμο. Είναι τελικά όργανο καταπίεσης ή πρωτεργάτης της γυναικείας ανεξαρτησίας, και μάλιστα σε μια εποχή που οι γυναίκες με το ζόρι έβγαιναν από το σπίτι για να δουλέψουν;

Continue Reading